پوریا پسر مهربون من

کیستی که من ، اینگونه بی تو بی تابم ؟ شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم ... تو چیستی که من ، از موجِ هر تبسم تو بسان قایقِ سرگشته رویِ گردابم ! تو در کداااام سحر ، بر کدام اسب سپید ؟ تو را کدام خدا ؟ تو را از کدام جهان ؟ تو در کدام کرانه ، تو از کدام صدف ؟ تو در کدام چمن ، همره کدام نسیـــم ؟ تو از کدام سبو ؟   من از کـــجا سر راه تو آمدم ناگاه چــــه کرد با دل من ، آن شیرین نگاه ، آه ! مُدام پیش نگاهی ، مـُــدام پیــش نگاه !                                  &n...

این عکس هم مربوط میشه به گل پسر تو راه شمال وقتی می خواست صبحونه بخوره اونم کجا منجیل کنار سد سفیدرود با اون بادهای معروفش ...

  ...

مادر، تو شکوفاتر از بهار، نهالِ تنم را پر از شکوفه کردی و با بارانِ عاطفه های صمیمی، اندوه های قلبم را زدودی و مرهمی از ناز و نوازش بر زخم های زندگی ام نهادی. در «تابستان»های سختی با خنکای عشق و وفای خویش، مددکار مهربان مشکلاتم بودی تا در سایه سارِ آرامش بخش تو، من تمامی دردها و رنج ها را بدرود گویم. با وجود تو، یأس دری به رویم نگشود و زندگی رنگ «پائیز» ناامیدی را ندید. تو در «زمستانِ» مرارت های زندگی، چونان شمع سوختی تا نگذاری رنجش هیچ سختی ستون های تنم را بلرزاند. مادر، ای بهار زندگی، شادترین لبخندها و عمیق ترین سلام های ما، همراه با بهترین درودهای خداوندی، نثار بوستان دل آسمانی ات باد. ای م...

متاسفانه وبلاگ گل پسر ما تمامی اطلاعاتش پریده بود و من نمیتونستم صفحه ی اولش رو باز کنم البته خدا رو شکر که یه بک آپ ازش داشتم حالا تمامی عکساش برگشته ولی با نهایت شرمندگی تمامی نظرات و بازدیدها پاک شده امیدوارم دوباره برای یه عالمه نظر خوشگل و خوب بذارید با یه عالمه  از طرف پوریا برای همه ی دوستان گلش ...